De perzik is, net als de pruim en de kers, een steenvrucht. Het zoete, zachte vruchtvlees bevat een harde pit. Het zachte aaibare schilletje is eetbaar, maar niet iedereen vindt dat even aantrekkelijk. De perzik en nectarine zijn nauw verwant aan elkaar. Omdat een nectarine geen pluizige schil heeft, krijgt deze steeds vaker de voorkeur. De verschillende rassen van perziken hebben verschillende kleuren vruchtvlees: zo is er wit, geel en rood.
Perziken kun je met schil en al opeten, net als een appel. Echter zijn er ook mensen die liever eerst de schil verwijderen. Wanneer de perzik rijk genoeg is, is de schil er met een mesje af te trekken. Je kunt de vrucht halveren door ze rondom in te snijden en de helften van de pit met de volle hand eraf te draaien.
Perzik bevat namelijk een verbluffende reeks nuttige voedingsstoffen. Volgens een voedingsdeskundige bevat het maar liefst 9 vitaminen (onder andere het ABC), 18 aminozuren (waarvan 17 essentiële), 31 mineralen of sporenelementen, 3 essentiële vetzuren, bioflavonoïden en tenminste 10 antioxidanten.
